Chiyaan Vikram has a winner in Kanthaswamy. It is pure commercial masala entertainer that strikes a fine balance between style and substance, and also has a neat message. Susi Ganeshan has constructed an engrossing action driven adventure with panache.
Cheran, who doubles up as director and actor has played both part exceedingly well. It’s a role that he is comfortable doing it. Though one-dimensional at few places, he lends grace and dignity to the character. All credit should go to Padmapriya, who brings to light the travails of a woman, who is caught between his family and his lover.
காதல் கதைகளை காதலர்களிடமிருந்து பிரித்தெடுத்து அவர்களது காதலை அவர்களிடமே காண்பித்து வசூலை அள்ளிக் கொண்டு போன பல திரைப்படங்களில் இருந்து ஒப்பீட்டுப் பார்த்தோமானால் இந்தத் திரைப்படம் இன்னுமொரு 'ஆட்டோகிராப்'தான்.. சந்தேகமில்லை. அழுத்தம் இருக்கிறது. ஆனால் வெகுஜனத்திற்கு அது புரியுமா என்பது தெரியவில்லை. திரைக்கதையில் சுவாரசியமும், ஈர்ப்பும் இல்லாமல் போனது நமது துரதிருஷ்டம்.
சேரனின் படைப்பு வெறியை மேலும் கூட்டும்வகையில் இத்திரைப்படம் வெற்றி பெற மனதார வாழ்த்துகிறேன்..
இலக்கிய காதலர்களைப் பற்றி இலக்கியங்களால் இலக்கியத்தனமாக இயக்கப்பட்ட பொக்கிஷமான இலக்கியத் திரைப்படம் இது..
அண்ணன் சேரனின் கடுமையான உழைப்பிற்கு எனது ராயல் சல்யூட்..
மகன் தனது இன்றைய காதலையும் , அவனது தந்தையின் காதலையும் அழகாக சொல்லி இருக்கும் படம் . ஒரு நிமிடம் வெயிட்டிங் கால் வந்தாலும் ஏவ கூட பேசிட்டு இருந்த என கேட்கும் இன்றைய காதலிக்கும் , காதலன் பிரிவினால் வாழ்வையே இழக்கும் அன்றைய காதலையும் வெளிச்சம் போடு காட்டும் உன்னத காவியம்.
The effort gone into re-creating 1970 is apparent; rupee notes, buses, stationery, calendars and magazines work to bring an authentic feel to the movie, while Cheran and Padmapriya, clearly the stars of the show, have come together to deliver a realistic, touching performance. Vijaykumar and Ilavarasu, together with a whole batch of Bengali-speakers form a perfect backdrop.
Posts
